Wanneer het vermogen om zich te concentreren, te waarnemen of te memoriseren niet aanwezig is, is een persoon zich niet bewust van zijn omgeving. Het meest elementair cognitief vermogen is moeilijk te verwerven en de hersenen moeten een heel grote capaciteit hebben om te leren en dit vermogen vanaf de eerste dagen van het leven te gebruiken.

• Wat zijn de belangrijkste beelden, geluiden en reuken die voor ons noodzakelijk zijn?
• Welk type aanraking en smaak zijn noodzakelijk om te overleven en voor het welzijn?
• Hoe ingewikkelde visuele voorbeelden logisch maken en een interne gegevensbank van personen en vertrouwelijke plaatsen opbouwen?
• Hoe niet verstrooid raken door minder belangrijke en van minder belang zijnde stimulansen, zelfs wanneer deze de aandacht trekken?
• Hoe te voorspellen en herhaaldelijke omstandigheden uit onze omgeving negeren?

Tenslotte, en misschien het belangrijkste, hoe zich belangrijke informatie herinneren om deze later te kunnen gebruiken?

Samenvattend, hoe onze indrukken, ervaringen en ontdekkingen beter in ons geheugen opslaan om vervolgens onze eigen versie van de wereld waarin we leven te hebben?

Ons leven lang is ons vermogen om talrijke uitdagingen aan te gaan in grote mate een functie van onze cognitieve vitaliteit.

Nemen we bijvoorbeeld het uitzonderlijke belang van taalvaardigheden . Wanneer we om het even welk idee, zelfs mondeling, wensen over te brengen, nemen onze hersenen een voorsprong om het geschikte woord te zoeken.

Diegenen onder ons die een rijke en frequent gebruikte woordenschat of een aangepast zoekvermogen opgebouwd hebben zullen zeker bekwamer zijn. Een goed lange termijn geheugen van gezichten, namen en evenementen is een ander voorbeeld van een zeer nuttig cognitief vermogen.